پژوهشگران ایرانی موفق به تخلیص «ایمونوگلوبولین» داخل وریدی از پلاسمای انسانی شدن

در تحقیقات پژوهشگران ایمونولوژی دانشگاه تربیت مدرس محصول ایمونوگلوبولین وریدی در فرمولاسیون مایع، ویروس زدایی شده با روش پاستوریزاسیون در یک مسیر کوتاه، هزینه ساخت کم ، بازده بالا و با حفظ ساختار طبیعی مولکول حاصل شد.

به گزارش سرویس پایان‌نامه خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در حال حاضر در کشور برای درمان بیماران نقص ایمنی و نیز مبتلایان به بیماری‌های خود ایمنی و التهابی از فرآورده‌های ایمونوگلوبولین استفاده می‌شود.

پالایش پلاسما یکی از عرصه‌های علمی پیچیده در حوزه بیوفارماسیوتیکال است که هزینه تولید فرآورده‌های آن بالا است؛

بنابراین سالانه مبلغ قابل توجهی برای واردات این محصولات هزینه می‌شود؛ لذا ایجاد زمینه‌های لازم برای تولید ایمونوگلوبولین وریدی در داخل کشور از اهمیت بالایی برخودار است.

در این پژوهش که با عنوان «تخلیص ایمونوگلوبولین داخل وریدی از پلاسمای انسانی، ویروس زدایی و بررسی پایداری محصول به دست آمده» توسط افسانه آقایی دانش‌آموخته مقطع دکتری رشته ایمنی شناسی انجام شد، ابتدا از پلاسمای نرمال انسانی، خمیر فراکشن II به عنوان ماده حد واسطه تهیه شد.

به گفته پژوهشگر، جهت دستیابی به خمیر فراکشن II از روش کوهن - با ایجاد تغییراتی در روش - استفاده شده و پروتئین‌های مختلف پلاسما با استفاده از اتانل در غلظت‌های متفاوت و در شرایط کنترل شده همراه با تنظیم دما و pH و قدرت یونی رسوب داده شد.

نتایج به دست آمده حاکی از تجمعات (AGGREGATE) ناچیز، بازده بالا و خلوص بالای 90 درصد igg در فراکشن II بود.

سپس از ماده حد واسط تهیه شده برای مراحل تخلیص و ویروسزدایی استفاده شد.

با استفاده از روش کروماتوگرافی تعویض کاتیونی، تخلیص انجام شده و از آن فرآورده ایمونوگلوبولین وریدی به عنوان فرآورده نهایی تهیه شد.

کیفیت و کمیت فرآورده نهایی با خلوص 100 درصد و با حفظ ساختار طبیعی ایمونوگلوبولین با آزمایش‌های متعدد ارزیابی شد.

از آنجایی که ایمنی فرآورده‌های مشتق از پلاسما به مراحل ویروس زدایی الحاق شده به فرایند تولید بستگی دارد، لذا اعتبارسنجی روش‌های ویروس زدایی از اهمیت بسیاری برخوردار است.

مطالعات پایداری نیز در دو مقوله پایداری مولکول ایمونوگلوبولین و پایداری محصول تولید شده در طول زمان انجام شد؛

بنابراین پایداری محصول نهایی در مقابل حرارت و نیز یک ماده دناتوره کننده بررسی و با نمونه‌های تجاری مقایسه شد.

همچنین فرآورده‌ به مدت شش ماه تحت آزمایشهای مختلف قرار گرفت.

سرانجام با بررسی مطالعات انجام شده و نیز تجربیات به دست آمده، دستیابی به یک نوآوری پیش‌بینی نشده محقق شد و محصول ایمونوگلوبولین وریدی در فرمولاسیون مایع، ویروس زدایی شده با روش پاستوریزاسیون در یک مسیر کوتاه، هزینه ساخت کم، بازده بالا و با حفظ ساختار طبیعی مولکول حاصل شد.

گفتنی است، این تحقیق در قالب رساله دکتری تخصصی افسانه آقایی به راهنمایی دکتر علی اکبر پورفتح الله در دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس انجام شده است.

انتهای پیام

/ 0 نظر / 5 بازدید